Onze eerste Road Trip

Vanmorgen (9 Augustus bedoel ik dan, die tijdzones ook) hebben we bijna allemaal toch maar uitgeslapen, was gisteren een late avond geworden voor de kids. Het politie optreden van gisteravond bleek te gaan om een 53 jarige gek (Lee Sanford) die op de Strip 4 willekeurige mensen heeft neergestoken met een groot keukenmes, gewoon omdat mensen tegen hem aan stootten en daar werd hij geirriteerd van. Toen is hij maar een mes gaan halen. Er lopen er meer vrij rond dan dat er vast zitten. Gelukkig zijn de gewonden niet in levensgevaar. Maar goed, wij zijn dus vanmorgen om iets over elven gaan rijden richting Zion National Park. We haden onze auto's volgeladen met koffers, broden en drinken (we hadden de ijsmachine op de gang leeggehaald voor de koelbox) met het idee om ongeveer na een uurtje lekker ergens te gaan picknicken. We zouden de Hoedjes en de Boeffjes niet zijn als ons oorspronkelijke plan niet gewijzigd zou worden. We sloegen af naar de Valley of Fire, gingen eerst nog even tanken en daarna verderop op een veldje lekker zitten en eten. Het was inmiddels al behoorlijk warm geworden en na het lekkere verse brood gingen we verder op pad. Eenmaal bij de Valley aangekomen hebben we een aantal mooie views gezien. We begonnen bij Mouse's Tank, een wandeling van 800 meter door de bloedverziekende hitte, maar wel erg mooi om te zien. Henk, Shanna en Rene hebben deze trail gedaan, Astrid een gedeelte. De rest bleef lekker in de airco van de auto en ik kon ze geen ongelijk geven. Na onze dorst te hebben gelest gingen we verder naar Fire Canyon/Silica Dome en daar had je een ontzettend mooi uitzicht, verschillende kleurelementen op de rotsen (blijkt te maken te hebben met de hoeveelheid ijzergehalte in de grond). Daarna nog naar White Domes en als laatste gingen we naar Elephant Rock, een rots die op een olifant moest lijken. Omdat je overal lekker met de auto bij kan, parkeerden we de auto bij de trail van de Elephant Rock. Astrid en Rene gingen even kijken en we moesten dan 1/8 mijl lopen (ongeveer 200 meter, maar ze kunnen hier niet goed meten, leek wel het dubbele). Hilarisch was het moment om er achter te komen dat je uiteindelijk terecht komt aan de weg en daar was ie hoor. Wat een lelijke rots zeg, moest dat nou lijken op een olifant. Dat kun je olifanten echt niet aandoen hoor, ze vergelijken met zo'n lelijk stuk steen hahaha.... We zijn hierna ingestapt en hebben ongeveer anderhalf uur gereden toen we aankwamen in St. George. Zion gaan we morgen doen (10 Augustus, tijdzone, weet je nog) want het was inmiddels al 6 uur dachten we, maar het bleek 7 uur te zijn. Hier is de tijd weer een uurtje vooruit dan in Las Vegas. Daar gaan we weer met de jetlag. We zitten nu in een keurig verzorgd hotel, Lexington heet het, met mooi nette kamers. We hebben voor de kids een menuutje gehaald bij de McDonald's, dat wilden ze graag en zij zijn daarna gaan zwemmen. De ouders hebben even snel de plaatselijke Denny's onveilig gemaakt om daarna lekker ons hotel op te zoeken. Iedereen (op 1 na dan) slaapt, morgen op tijd op om naar Zion te gaan, zal weer een mooie dag worden. Welterusten.