A walk in the park

Gisteren eerst lekker uitgeslapen....of in ieder geval geprobeerd.  Uitslapen is al  niet mijn ding, en zeker niet op vakantie waar de bedden niet liggen zoals thuis.
Daar komt nog bij dat ik het idee had dat vannacht de A4 onder ons slaapkamerraam lag. Mijn hemel wat een lawaai. De anderen hadden er overigens geen last van.
Maar goed. Eer dat wij allemaal weer fris en fruitig waren was het al 11:00 uur. Met de taxi zijn wij naar het dichtsbijzijnde trainstation gereden om richting Manhatten te gaan. Onderweg reden wij door de wijk die 10 maanden geleden zo vreselijk getroffenen was door orkaan Sandy. Er was bijna geen spoor meer van te zien. Wat opviel was dat heel veel er nieuw uitzag.  De tuinhekken om de huizen waren super wit, de reclameborden waren nieuw. De wegen schoon. De stoepen opnieuw geasfalteerd en de huizen zelf weer mooi opgeknapt. Het was trouwens ook leuk om met de taxi zo door het wijkje richting de Subway te rijden.
Daar aangekomen wisten wij ,door onze eerdere ervaringen in NY, al snel waar wij heen moesten. De rit zelf duurde een goeie 50 min. Bij Centralpark stapten wij eruit. Wat ons verbaasde was dat wij met het zonnetje waren vertrokken en toen wij uit de Subway kwamen en de trap op naar boven liepen ontdekten dat het hoosde.!!!
Het kwam met bakken uit de hemel. Nou daar ging onze geplande fietstocht door Centralpark.
Eerst dan maar eens een bakkie scoren met wat te eten. Voor Starbucks stond een nog jonge knul. Hij had voor Amerika gevochten in de oorlog tegen Irak. In Amerika zie je veel mensen die op straat zitten en op een stuk karton schrijven, I Need Help. Vaak zijn dit zwervers. Shanna vroeg zich af wat er met hem was gebeurd. "Vraag het hem maar" zei Henk. Ze stapte op hem af en raakte in gesprek met Patrick.  Je merkt dat de kinderen echt wel wat hebben aan hun engels op school. Ze verstaan veel en na een maand Amerika pikken ze ook veel op. Ook leuk om te zien hoe Shan gewoon op zo'n knul afstapt zonder angst.

Ondertussen was de regen afgenomen en besloten wij om het park in te gaan.
Henk en As wilde heel graag naar Strawberry Field. René en Patries vonden dat te ver en besloten om hun eigen gang te gaan.
Wij namen even tijdelijk afscheid en zouden elkaar weer treffen in het motel.

Eigenlijk waren wij er tot onze verbazing vrij snel. De kinderen vonden het gedenkteken van Imagine erg mooi.
Daarna heerlijk even gewandeld door het park richting 5 Av. De Abercrombie Store lag vlakbij het park. Voor Henk zijn zus moesten wij nog een luchtje kopen. Zij had in het ziekenhuis waar zij werkt iemand ontmoet met een lekker luchtje op. Bij navraag bleek het dus van Abercrombie te zijn :)

Goed....die hadden we. Nu nog naar de Footlocker voor nog een paar schoenen voor Mitchell. Omdat die op Time Square lag en rekening houdend met Mitch pakte wij de taxi.
Hup in de yellow cab en in no time waren wij er.
Maar de schoenen die hij heel graag wilde waren er niet meer in zijn maat. Eerst maar even wat eten dan. Het was inmiddels al tegen zessen. Door Broadway heen zochten wij een leuk tentje. Daarna naar de Champ. En daar hadden ze de schoenen. Naast de Champ zat de ingang van de Subway station. We moesten tenslotte nog 50 min. terug rijden en besloten dat het mooi was geweest. Dag Manhatten...je was top en fantastisch!!!!

Terug in het motel lekker even met de Hoedjes op de kamer gekletst. Weer een mooie vakantiedag afgevinkt....

As