Even bijwerken...

Twee dagen hebben wij een slechte wifi ontvangst gehad. Hoewel ons motel 6 wel reclame maakt dat het een motel met wifi is, maken zij dat niet waar.

Nu wij weer op weg terug naar Las Vegas zijn, en deze rit een dikke 4 uur duurt, heb ik mooi de mogelijkheid om de afgelopen 2 dagen in 1 stukje te verwerken...

Eergister 12/8 zijn wij van Kanab naar Page gereden. Om half twaalf hadden wij een reservering voor Antelope Canyon.
Omdat wij daarvoor ook nog even iets wilde eten moesten wij op tijd weg. Dat werd uiteindelijk pas even voor tienen en Page was ongeveer 5 kwartier rijden. We spraken af om er eerst maar heen te rijden en dan daar snel even jeen broodje te eten. Wel uitkijken voor de politie want op deze weg naar Page hadden Henk en As vorig jaar een bekeuring te pakken.      

Alles verliep prima en onderweg wederom nog wat mooie foto's en filmpjes gemaakt. Bij aankomst liepen Henk en Rene gelijk naar het kantoor van de familie Ekis. Zij behoren onder de Navajo indianen. Dit spreek je uit als Navaho.
Nog geen minuut later waren zij alweer terug. Net voor Page waren wij een andere staat ingereden. En dus ook.....weer een andere tijdzone. Het was hier dus een uur vroeger. Lachen dus weer. Maar dat gaf ons mooi de mogelijkheid om iets te eten. Henk en As wisten van vorig jaar nog wel een mooie plek bij Lake Powel.

Daarna weer richting het kleine boekings kantoortje van de Ekis familie.

Patries en Merle gingen voorin de auto en de rest met nog een aantal andere toeristen achterin op een bank.
Gordels om en vasthouden aan de metalen stangen was het advies van Rosie, onze gids.
Zodra wij van de verharde weg de rivierbedding inreden duurde het nog een kwartier voordat wij bij de upper Canyon aankwamen. 
Nu hadden wij nog wel de mazzel dat het die avond daarvoor flink geregend had zodat het zand in de bedding niet zo opstoof. Ook Rosie deed haar best om het voor Patricia met haar rug zo aangenaam mogelijk te maken.

Bij de Canyon was het erg druk. Eigenlijk te druk. Later hoorde wij dat op dit populaire tijdstip, omdat de zon in de Canyon dan het mooist is, er 350 personen waren.
Rosie vertelde ons dat wij bij haar moesten blijven en dat zij ons zou aangeven hoe wij het beste foto's konden maken. Dit keer was het Merle haar dingetje. Zij heeft met haar mobiel ook hele leuke foto's gemaakt. 

Je hebt natuurlijk altijd mensen die het advies van hun gids niet opvolgen waardoor zij andere gidsen met hun groep in de weg staan. Maar ondanks dat en de drukte loodste Rosie ons er goed doorheen. Wij hebben dan ook wat mooie plaatjes kunnen schieten.

Terug bij het kantoor kreeg Rosie een leuke tip van ons, en hebben wij de stof met koffie, een smoothie en wrapper chino weggespoeld bij Starbucks. Daarna heerlijk met z'n allen aan het zwembad gelegen....

Voor gisteren hadden wij niet echt vaste plannen. In het kantoor bij Ekis hadden wij een mooie foto zien hangen van Horseshoe Bend. Een rots, gelegen in het midden van een meer. Door de grote van de rots kan je er niet overheen kijken en zo vormd het water een hoefijzer. 
Daar wilde wij wel even een kijkje gaan nemen. Maar eerst ons picknickontbijt bij Lake Powel. Patries en Merle hebben zelfs nog even gezwommen en de rest hield het bij pootjebaden :)

Daarna onderweg naar Horseshoe Bend. Dit was maar een paar mile rijden en dus stopte wij onderweg nog even bij de stuwdam van Page. Zo groot en indrukwekkend. Dertig jaar hebben ze over de bouw van de Dam gedaan. 
Na wat film en foto's gemaakt te hebben, en ook snel de restroom nog even bezocht, waren wij binnen 10 minuten bij de trail naar Horseshoe Bend. Het was een trail van nog geen 3/4 mile. Wel in de hete zon en wat glooiend. Dus waterflesjes mee..
Het uitzicht loog er niet om zeg. Wat was dit gaaf. 

Iedereen was gewoon even stil van het uitzicht. Hier hebben wij natuurlijk ook een paar hele mooie foto's gemaakt. 

Wat is Amerika toch mooi met zijn natuur. 

Daarna zijn wij terug naar het hotel gereden. Rene en Patries bleven daar met Merle en Lisa. Rene had een slechte nacht achter de rug en wilde  wat slaap inhalen. Patries zou met de meiden naar het zwembad gaan. Henk en As wilde nog even met Shanna en Mitchell bij de lower Antelope Canyon kijken. Onderweg daar naartoe kwamen zij een oud indianenstel tegen wat stond te liften. Ze stopte en vroegen waar ze naar toe moesten. Het bleek het eerstvolgende dorpje te zijn.
Hoe leuk is dat. Hier kan dat nog gewoon en is het heel normaal om lifters mee te nemen.
Hoe leuk is dat als je erachter komt dat het eerstvolgende dorp 25 mile verderop ligt....
Maar onderweg er zomaar uitzetten was voor de Boeffjes absoluut geen optie. Het was leuk om even met hun te praten. Het oudere vrouwtje van 72 kon geen eens amerikaans. Zij sprak alleen de Navajo taal.
De man (76) vertaalde alles aan zijn vrouw wat er gezegd werd. Zij waren s'morgens met een dorpsgenoot meegereden naar Page. Even een dagje eruit naar wat voor hun de 'grote stad' was.
Helemaal blij en na de Boeffjes bedankt te hebben zwaaide ze ze gedag.

Bij de lower Canyon aangekomen besloten Henk en As toch maar niet de Canyon in het gaan. Het was druk en eer dat zij meekonden... 

Het was bovendien een dure trip en zo besloten zij om ook terug naar het motel te gaan en heerlijk aan het zwembad te gaan liggen. Er moeten tenslotte nog dromen overblijven voor de toekomst. Page maakt daar zeker deel van uit. Hier valt echt nog veel te zien en te beleven.

s' Avonds zijn wij met z'n allen wat gaan eten bij Denny's. Nog net waren wij getuigen van de zonsondergang. 
In het restaurant hadden wij weer wifi en zo kon Shan even een berichtje sturen naar haar vriendin Dewi die alweer 15 zou worden. Maar in Nederland was het nog vroeg in de ochtend, dus tegen de tijd dat wij een berichtje terug zouden horen waren wij alweer wifi-loos :(
Nog even een ijsje en koffie gehaald voor de liefhebbers en toen terug naar het motel. We wilde proberen om rond achten te gaan rijden. Dit is goed gelukt. Vegas wacht wederom op ons.... 




Verstuurd vanaf mijn iPhone